De ontwikkeling van de Product Owner

Wat is een goede producteigenaar en ben ik de juiste persoon om deze rol in te vullen?

Als je ooit met deze vraag hebt geworsteld, moet je waarschijnlijk blijven lezen.

Het voordeel van tegelijkertijd trainer en consultant zijn, is dat je de kans krijgt om veel Product Owners te ontmoeten. Ik hoor de verhalen van Product Owners die worstelen met hun dagelijkse uitdagingen. Soms zijn deze verhalen mooi en inspirerend, maar meestal zien ze eruit als een aflevering van ‘House of Cards’ (wat betekent dat het lelijk en vol politiek en moeilijke beslissingen is).

Als je naar al deze verhalen kijkt, zie je een evolutionair patroon verschijnen dat beschrijft hoe een Product Owner groeit in zijn rol

Het patroon

Veel Scrum-minded organisaties proberen een goede implementatie van de Product Owner te creëren. Maar waar begin je? Wat is de juiste persoon om de rol van de Product Owner in te vullen? Komt hij van marketing, verkoop of misschien van de IT-afdeling? Of is het misschien die perfecte project- of productmanager? Al deze vragen verschijnen wanneer u Scrum begint te implementeren. Het antwoord op deze vraag is niet zo eenvoudig. Het is verborgen in het evolutiepatroon, dat beschrijft hoeveel organisaties de rol van de Product Owner hebben geïmplementeerd.Het patroon beschrijft de vereiste ‘functies’ van een Product Owner. Het is een incrementeel patroon, waarbij bij elke stap in de evolutie de verwachte voordelen van de rol groeien. Het is als een Russische nestpop die mooier en rijker wordt naarmate hij groeit.

Vijf niveaus

Het evolutionaire patroon bevat 5 niveaus van Product Owners die ik ben tegengekomen. Deze niveaus kunnen worden beschreven door een grafiek die we gebruiken in de training Professional Product Owner: Elk van de PO-versies in de grafiek is een upgrade van zijn voorganger:

De “Scribe”

Als een eerste poging om de rol Product Owner te implementeren, beginnen organisaties vaak met iemand met sterke analytische vaardigheden. Dit is vaak een lid van het ontwikkelingsteam dat gewend is specificaties te schrijven of iemand die de ‘Business Analyst’ was. Aangezien deze persoon meestal afkomstig is van de IT-afdeling, is het een gemakkelijke eerste stap om Scrum te implementeren en kunnen we aan de slag met het maken van een product backlog. Een Scribe heeft echter beperkte voordelen, omdat hij vaak anderen nodig heeft (marketing, verkoop, product- / projectmanagers, stuurcomités, enz.) om moeilijke vragen te beantwoorden. Deze gedelegeerde besluitvorming leidt vaak tot een verstoring van de stroom, knelpunten, grote stapels werk in voorraad en een langzame ontwikkeling van bedrijfswaarde.

De “Proxy”

Om de communicatieproblemen van een Scribe op te lossen, zoeken organisaties voor de rol van Product Owner bij een senior analist met sterke communicatieve vaardigheden. Deze persoon is als een accountmanager meestal nog wel steeds afkomstig van de IT-afdeling. De focus van een proxy verschuift van het creëren van product backlog naar het creëren van productwaarde.De verwachte voordelen van een proxy zijn iets beter, omdat hij meer verbonden is met het bedrijf dan de Scribe. Hoewel de vertragingen, wachttijden en hick-ups afnemen, blijven er veel over.

De “Business representative”

Een probleem dat vaak wordt gehoord met de proxy (en ook met de Scribe) is dat het bedrijf (vaak marketing en verkoop) wordt losgekoppeld van de IT-afdeling. Zodra organisaties begrijpen dat ze de interdepartementale barrières moeten wegnemen, kiezen ze iemand van marketing / sales / productmanagement  om de rol Product Owner in te vullen. Deze upgrade naar de Business Representative is de volgende stap in de evolutie. Vanaf dit moment bestaat het Scrum-team uit mensen uit alle delen van de organisatie, en niet alleen uit de IT-afdeling. De verwachte voordelen nemen weer toe, omdat er een bredere samenwerking is. Nu is er directe beschikbaarheid van functionele kennis en de verwachtingen van de belanghebbenden. Toch heeft de bedrijfsvertegenwoordiger nog steeds een beperkte autonomie, aangezien de afdeling marketing \ sales \ productbeheer nog steeds de echte autoriteiten zijn

De “Sponsor”

Zodra een bedrijfsvertegenwoordiger de pijn heeft gevoeld om de afdelingen voortdurend te vragen om beslissingen te nemen, zal hij waarschijnlijk vechten om een ​​mandaat te krijgen. Zodra de bedrijfsafdelingen de bedrijfsvertegenwoordiger durven te besturen en vertrouwen, wordt de volgende stap in de evolutie gezet en wordt de bedrijfsvertegenwoordiger opgewaardeerd naar een sponsor.Het werkt beter als de persoon niet alleen uit het bedrijfsleven komt, maar ook het vertrouwen en het mandaat heeft om (ter plaatse) beslissingen te nemen. Een mandaat is een signaal dat de rol serieuzer wordt genomen. De sponsor mag vaak meer tijd doorbrengen als producteigenaar, wat leidt tot minder hick-ups, context / taakomschakeling en een sterk verbeterde stroom. Het ontwikkelteam kan zich meer concentreren en dingen gedaan krijgen.De problemen van een sponsor komen meestal neer op een behoefte aan lobbyen voor budget. Een sponsor moet nog onderhandelen om geld vrij te maken van de verschillende bedrijfsafdelingen. Misschien kan hij al beslissen hoe hij het geld voor zijn eigen afdeling uitgeeft, maar er zijn nog andere afdelingen die overtuigd moeten worden.

De “Entrepeneur”

De laatste stap in de evolutie van de Product Owner is hem volledig verantwoordelijk te maken voor functionaliteit en budgetten. Dit maakt hem een ​​echte ondernemer, wiens taak het is om zoveel mogelijk waarde voor zijn klanten te creëren. Hij is als een mini-CEO, een echte eigenaar van het product. De ondernemer is verantwoordelijk voor alle aspecten, zoals marketing, concurrentie, gebruikers, juridische zaken en financiën in het kader van zijn product. Zijn professionele leven staat in het teken van het welzijn van het product. Helaas zijn dit soort Product Owners nog steeds een zeldzame soort, omdat organisaties vaak niet klaar zijn om dit soort controle te delegeren.

Auteur:
Ron Eringa

Menu